Gebrek aan diepgang…?

Gebrek aan diepgang…?

Ik keek eerlijk gezegd wel uit naar de derde sessie. Nieuwsgierig naar welke onderwerpen dit keer aangesneden zouden worden. Deze sessie stond in het teken van de relaties die ik in het verleden heb gehad. Voor mij was het relatief makkelijk om hierover te praten aangezien ik zelf reeds een paar keer had nagedacht over het ontstaan en het einde van elke relatie. Na het vertellen over deze relaties werd getracht om parallellen te trekken.

Dat ik passief ben als het op het benaderen van een potentiële partner aankomt, is iets wat ik zelf al wist. Maar dat dit komt van een laag zelfbeeld of een gebrek aan zelfvertrouwen, was voor mij toch een beetje verrassend. Misschien heb ik dat altijd wel een beetje geweten, maar verdrongen en toch… het horen van zulke analyse maakt dat je gedwongen wordt om erover na te denken.

Een tweede element dat blijft terugkomen, is het aantrekken en afstoten in de relatie. Blijkbaar slaag ik er niet in om oprecht geïnteresseerd te blijven gedurende de relatie. Dit is meteen ook een van de redenen waarom de relaties in het verleden steeds zijn geëindigd.

Een laatste element dat ik nog wil bespreken, is het ontbreken van diepgang. Voor mij was deze vaststelling toch een verrassing. Ik vind/vond namelijk van mezelf dat ik best veel prijs heb gegeven in mijn relaties. Praten over emoties en belangrijke zaken uit het verleden. Maar ook hier moet ik denken aan de woorden van mijn exen. Hoe vaak ze mij wel verteld hebben dat ik, tenminste voor een stuk, een gesloten boek ben. Ik vermoed dat ik het soms moeilijk heb om mijn gedachten op een bepaald moment onder woorden te brengen. Geen wonder dat een relatie op een bepaald moment stopt wanneer je het gevoel hebt dat je partner bepaalde zaken (bewust of onbewust) achterhoudt.

Maarten