Moeilijk om het roer om te gooien na 29 jaar

Moeilijk om het roer om te gooien na 29 jaar

Naar deze vierde sessie keek ik iets minder uit. Ik heb het gevoel dat we gedurende de eerste sessies de grenzen hebben afgebakend en dat het echte werk nu begint. De gesprekken beginnen meer diepgang te krijgen en ik word gedwongen om over bepaalde minder aangename aspecten van mijn eigen gedrag na te denken.

Deze sessie begon met de vraag wat mijn ouders mij hebben meegegeven in de opvoeding. Als je daar niet op voorbereid bent, is dat best een moeilijke vraag. In het begin blijft het bij een paar algemene bedenkingen maar naarmate ik er dieper over nadacht, kwam ik toch tot een achttal zaken. Het moeilijkste daarbij was de mindere aspecten weer te geven. Ik had een beetje het gevoel dat ik achter mijn ouders hun rug aan het praten was. Ze hebben nochtans hun best gedaan hoor…

Na de eerste vraag om een opsomming te maken, komt vaak het moeilijke gedeelte. Althans moeilijk voor mij. De theoretische aspecten van de opsomming omzetten naar concrete relationele elementen. Misschien zegt die moeilijkheden die ik heb om het abstracte naar het concrete om te zetten wel iets over mezelf.

Het gebrek aan initiatief en een volledig risicoloos parcours proberen af te leggen met zo weinig mogelijk kans op afwijzing waren de twee zaken die mij wel bekend in de oren klonken en mij het meest interesseren. Al was het maar om de drempel naar contacten met vreemde mensen te kunnen verlagen. Het gesprek met Nele hierover gaf mij wel wat nieuwe inzichten, hoewel het moeilijk zal blijven om het roer om te gooien na 29 jaar.

Wat mij ook tot nadenken stemt, is het feit dat de emotionele en fysieke aspecten in de relatie met mijn ouders mijn gedachten over vrouwen en relaties heel fel bepaald hebben, zij het op een onbewust niveau.

Ik ben nieuwsgierig naar wat de volgende sessie zal brengen, maar tegelijk wacht ik met een bang hartje af…

Maarten